Czy domena jest wolna, sprawdzisz w wyszukiwarce rejestru albo u dowolnego rejestratora: wpisujesz samą nazwę, bez „www” i „https://”, a system pokazuje, czy można ją zarejestrować. Dla domen .pl, także regionalnych i funkcjonalnych, takich jak .com.pl czy .waw.pl, źródłem jest Krajowy Rejestr Domen prowadzony przez NASK na stronie dns.pl. Dla .eu to EURid, a dla .com i innych domen globalnych wyszukiwarka ICANN lub rejestratora.

Wyszukiwarka rejestratora jest wygodna, bo od razu pokazuje cenę i podobne nazwy. Warto jednak pamiętać, że pokazuje ona głównie to, co chce sprzedać. Gdy domena jest zajęta, przejdź do bazy WHOIS rejestru: zobaczysz tam, czy domena jest aktywna, czy kończy się jej okres rozliczeniowy i czy nie jest w trakcie zwalniania. To zupełnie inna sytuacja niż domena zajęta na kolejne lata.

Przy nowej nazwie sprawdź od razu kilka rozszerzeń. Jeśli firma działa w Polsce, podstawą jest .pl, ale wolne .com i .eu pozwalają zabezpieczyć markę przed kimś, kto chciałby się pod nią podszyć. Sprawdź też, czy podobna nazwa nie należy do konkurencji z tej samej branży, bo klienci będą wtedy trafiać pod zły adres.

• wpisuj samą nazwę domeny, bez „www”, „http” i ukośników
• przy domenach .pl korzystaj z przeglądarki i WHOIS na dns.pl
• sprawdź .pl, .com i .eu, nawet jeśli zarejestrujesz tylko jedną
• zajęta domena może być w trakcie zwalniania, sprawdź jej status

Do kogo należy domena, sprawdzisz w WHOIS, ale tylko wtedy, gdy abonentem jest firma lub instytucja. Jeśli domena jest zarejestrowana na osobę prywatną, rejestr ukrywa jej dane, a kontakt jest możliwy przez formularz rejestratora albo przez dane, które właściciel sam podał na stronie. W przypadku domen .com często widać też usługę ukrywania danych, która działa podobnie.

Przy zakupie domeny używanej ta informacja ma znaczenie praktyczne. Sprzedający powinien być abonentem domeny albo działać w jego imieniu, a przeniesienie odbywa się przez rejestratora, najczęściej z użyciem kodu autoryzacyjnego, czyli kodu AuthInfo. Jeśli ktoś sprzedaje domenę, której nie może przenieść, płacisz za obietnicę, nie za domenę.

Warto też sprawdzić, jak często domena zmieniała właściciela. Kilka zmian w krótkim czasie bywa sygnałem, że domena krąży między osobami, które kupują ją pod szybki zysk albo pod spam. Historię zmian częściowo pokażą płatne serwisy z historią WHOIS, a częściowo archiwum internetu, w którym widać, jak zmieniała się strona i dane kontaktowe w stopce.

Sprawdzenie DNS domeny pokazuje, gdzie dziś prowadzi adres, czy obsługuje pocztę i czy przekierowuje na inną stronę. Wystarczą do tego publiczne narzędzia do odczytu rekordów albo polecenie dig w terminalu. Patrzymy na rekordy A i AAAA (serwer strony), MX (poczta), TXT (m.in. SPF i weryfikacje usług) oraz CNAME.

Przy domenie, która ma być kupiona od innej firmy, rekordy MX mówią, czy pod domeną nadal działa poczta. Jeśli tak, przeniesienie trzeba zaplanować, żeby nikt nie stracił wiadomości. Rekordy TXT zdradzają z kolei, z jakich usług domena korzystała: narzędzi do wysyłki newsletterów, weryfikacji w Google, systemów sklepowych. To drobne ślady, które razem budują obraz jej przeszłości.

Osobny temat to przekierowania. Domena, która od miesięcy przekierowuje na inny serwis, mogła być używana do przenoszenia ruchu i mocy na cudzą stronę. Sprawdzamy, dokąd prowadzi przekierowanie, czy to przekierowanie 301 czy tymczasowe, ile ma kroków i czy docelowy adres nie jest stroną z kasynem, apteką albo treściami dla dorosłych. Łańcuch kilku przekierowań na nieznane adresy to dla nas powód do ostrożności.

• rekordy A i AAAA: czy pod domeną stoi jakakolwiek strona
• rekordy MX: czy domena obsługuje pocztę, którą trzeba przenieść
• rekordy TXT: ślady usług, z których domena korzystała
• przekierowania: typ, liczba kroków i adres docelowy

Historię domeny sprawdzisz w Wayback Machine, czyli archiwum internetu pod adresem web.archive.org: wpisujesz domenę i przeglądasz zapisane wersje strony z kolejnych lat. Kalendarz pokazuje, kiedy archiwum odwiedzało stronę, a każda kopia pozwala zobaczyć, czym była domena w danym momencie. To najprostszy sposób, żeby wyłapać zmianę tematu albo okres, w którym domena służyła do spamu.

Samo przejrzenie strony głównej z ostatniego roku nie wystarczy. Otwieramy kopie z różnych okresów i zwracamy uwagę na kilka sygnałów: nagłą zmianę języka strony, treści o kasynach, lekach, pożyczkach lub dla dorosłych, strony z samą informacją „domena na sprzedaż”, parkingi z reklamami oraz długie przerwy, w których archiwum nie zapisało nic. Przerwa zwykle oznacza, że domena wygasła i ktoś ją później zarejestrował od nowa.

Archiwum przydaje się też po zakupie. Lista dawnych adresów podstron pozwala odtworzyć najważniejsze z nich albo ustawić przekierowania na nowe odpowiedniki, zamiast zostawiać setki adresów z błędem 404. Dodatkowo wyszukiwanie w Google z operatorem site:nazwa.pl pokazuje, co z domeny jest nadal w indeksie, a wyszukiwanie samej nazwy w cudzysłowie pokazuje wzmianki na forach i w mediach.

• przeglądaj kopie z kilku różnych lat, nie tylko ostatnią
• szukaj zmiany języka i tematu strony
• przerwy w archiwum zwykle oznaczają wygaśnięcie domeny
• zapisz listę dawnych podstron, przyda się po zakupie

Wiek domeny sprawdzisz w WHOIS (data rejestracji) i w archiwum internetu (data pierwszej zapisanej kopii). Te dwie daty często się różnią. WHOIS pokazuje początek obecnej rejestracji, więc domena zwolniona i zarejestrowana ponownie wygląda w nim na młodą, choć archiwum zna ją od wielu lat.

Sam wiek domeny nie daje wysokich pozycji. Liczy się to, co działo się pod domeną przez ten czas: czy była stroną w spójnej tematyce, czy zbierała naturalne publikacje i odnośniki z innych stron i czy nie miała problemów z Google. Dziesięcioletnia domena, która przez ostatnie trzy lata była parkingiem reklamowym, nie jest lepsza od nowej. Pokazuje to nasz przykład Randkujmy: domena bez historii, bez linków i bez ruchu doszła do 100 tys. wejść miesięcznie z Google.

Wiek ma za to znaczenie przy ocenie ryzyka. Domena zarejestrowana kilka tygodni temu i od razu wystawiona na sprzedaż z „historią SEO” to sygnał ostrzegawczy. Starsza domena z ciągłą historią w jednej branży to dobry kandydat, o ile reszta analizy nie pokaże problemów.

Publikacje i odnośniki z innych stron pokazują, kto i w jakim kontekście wspominał domenę. To jeden z najważniejszych elementów analizy domeny używanej, bo dobre odnośniki z portali w tej samej branży to realna wartość, a spamowe potrafią ciągnąć stronę w dół przez długie miesiące.

Patrzymy na tematykę serwisów, które linkują do domeny, ich język, teksty linków i rozkład w czasie. Zdrowy profil wygląda jak historia normalnej firmy: wpisy w branżowych portalach, artykuły, katalogi lokalne, wzmianki w mediach, rozłożone na lata. Niezdrowy to tysiące odnośników z jednego miesiąca, teksty linków po chińsku lub rosyjsku, frazy o kasynach i lekach albo odnośniki ze stron, które same nie są w indeksie.

Jeśli domena ma wartościowe odnośniki, a pod nową stroną planujesz podobną tematykę, warto zachować ich adresy docelowe: odtworzyć podstrony lub przekierować je na odpowiedniki. Jeśli profil jest spamowy, trzeba ocenić, czy domena nadaje się w ogóle do użycia. Tę część robimy w ramach analizy domeny, a dokładne sprawdzenie dużego profilu opisujemy przy audycie linków.

Domena .pl, której abonent nie opłaci lub z której zrezygnuje, nie trafia do puli od razu. Przechodzi przez kolejne statusy w rejestrze NASK: po zakończeniu okresu rozliczeniowego, po rozwiązaniu umowy, a dopiero potem jest udostępniana do rejestracji. W tym czasie można ją obserwować i przygotować się do przejęcia.

Opcja na domenę .pl to umowa z NASK, zawierana przez rejestratora, która daje możliwość zarejestrowania konkretnej domeny, gdy zostanie zwolniona. Według regulaminu NASK opcję zakłada się wyłącznie na domenę, która jest w tym momencie zarejestrowana na kogoś innego. Opcja trwa 3 lata, po czym wygasa. Nie można jej uzyskać na domenę regionalną ani na domenę, wobec której trwa spór.

Gdy domena z opcją zostanie zwolniona, NASK publikuje informację o jej udostępnieniu na dns.pl, a posiadacz opcji ma 14 dni na przekazanie danych potrzebnych do rejestracji. Opcja nie daje żadnego prawa do samej domeny i nie odbiera jej obecnemu abonentowi: jeśli ten nadal ją opłaca, opcja po 3 latach po prostu wygasa. Koszt opcji zależy od rejestratora.

Wygasające domeny .pl oceniamy według tych samych kryteriów co każdą domenę z historią: dane z WHOIS, kopie w archiwum internetu oraz publikacje i odnośniki z innych stron. Takie sprawdzenie robimy w analizie dla klientów, którzy szukają domeny z historią pod nowy projekt.

Po zakupie domeny przenieś ją na swoje konto u rejestratora, ustaw DNS, dodaj ją do Google Search Console i sprawdź raporty ręcznych działań oraz bezpieczeństwa. Dopiero potem uruchamiaj stronę. Taka kolejność pozwala wyłapać problemy, zanim zainwestujesz w treści i reklamę.

Przeniesienie domeny odbywa się zwykle kodem AuthInfo, który sprzedający generuje u swojego rejestratora. Po przeniesieniu zmień dane abonenta na swoje i ustaw serwery nazw na swój hosting. Jeśli pod domeną działała poczta, przygotuj nowe skrzynki przed zmianą rekordów MX. Przy stronach, które budujemy, domenę i hosting na Hostido konfigurujemy razem ze stroną.

Przy domenie z historią nie wrzucaj od razu treści z zupełnie innej branży. Jeśli dawna strona była o ogrodach, a Ty planujesz sklep z elektroniką, część wartości domeny i tak przepadnie. Lepiej odtworzyć kilka najważniejszych dawnych podstron lub przekierować ich adresy na tematycznie bliskie odpowiedniki, a nową tematykę wprowadzać stopniowo. Jeśli nie wiesz, jak strona radzi sobie technicznie po starcie, zrób szybki test w darmowej analizie SEO.

• przeniesienie domeny kodem AuthInfo i zmiana danych abonenta
• nowe skrzynki pocztowe przed zmianą rekordów MX
• Google Search Console: ręczne działania i bezpieczeństwo
• odtworzenie lub przekierowanie ważnych dawnych podstron