Mapa witryny XML to plik z listą adresów, które chcesz mieć w Google. Pomaga Googlebotowi szybciej znaleźć nowe i zmienione podstrony, zwłaszcza w dużych serwisach i sklepach. Nie gwarantuje jednak indeksacji. Google traktuje ją jako wskazówkę, a o zapisaniu adresu w indeksie decyduje dopiero po jego pobraniu i ocenie.

Jeden plik mapy może mieć maksymalnie 50 000 adresów i 50 MB po rozpakowaniu. Większe serwisy dzielą mapę na kilka plików i łączą je indeksem map witryn, na przykład osobno dla kategorii, produktów i wpisów na blogu. Taki podział ułatwia też diagnozę, bo w Search Console od razu widać, w której grupie adresów Google pomija najwięcej podstron.

W mapie powinny być wyłącznie adresy kanoniczne, które odpowiadają kodem 200 i nie mają noindex. Przekierowania, strony 404, wersje z parametrami i adresy wyłączone z indeksu tylko mieszają Google sygnały. Pole lastmod ma sens, gdy podaje prawdziwą datę zmiany treści. Pola priority i changefreq Google pomija, więc nie warto tracić na nie czasu. Adres mapy dopisz również na końcu pliku robots.txt w linii Sitemap.

• tylko adresy kanoniczne z kodem 200
• bez przekierowań, 404, parametrów i stron z noindex
• prawdziwa data lastmod przy zmianie treści
• podział na kilka map przy dużym serwisie

Najpewniej sprawdzisz to w Google Search Console: wklej adres w narzędzie do sprawdzania URL, a zobaczysz, czy adres jest w Google, kiedy Googlebot był na nim ostatnio i którą stronę uznał za kanoniczną. Dla całej strony użyj raportu „Indeksowanie stron”, który pokazuje liczbę zaindeksowanych i niezaindeksowanych adresów z podziałem na przyczyny.

Szybki podgląd daje polecenie site:twojadomena.pl wpisane w wyszukiwarkę. Pokazuje ono część adresów z indeksu, ale liczba wyników jest szacunkowa, a brak adresu w wynikach nie zawsze oznacza, że go nie ma w indeksie. Do pojedynczej podstrony lepiej wpisać site: z pełnym adresem albo fragment jej tekstu w cudzysłowie.

Przy większych stronach warto porównać trzy listy: adresy z mapy witryny, adresy znalezione w skanowaniu strony i adresy zaindeksowane według Search Console. Różnice między nimi pokazują podstrony, o których Google nie wie, i takie, które zna, ale pomija. Na tym porównaniu opieramy diagnozę w audycie SEO.

Status „Strona zeskanowana, ale jeszcze nie zindeksowana” oznacza, że Googlebot odwiedził adres i pobrał jego treść, ale Google uznał, że na razie nie warto dodawać go do indeksu. To nie jest błąd techniczny, tylko ocena strony. Najczęściej dotyczy podstron z krótką lub powtarzalną treścią, które niewiele wnoszą w porównaniu z tym, co Google już ma w indeksie.

W praktyce widzimy ten status przy kartach produktów z opisem skopiowanym od producenta, wpisach na blogu napisanych pod tę samą frazę co trzy inne, stronach tagów, archiwach dat, stronach podziękowań i podstronach miast, które różnią się tylko nazwą miejscowości. Drugą grupą są nowe podstrony, do których prowadzi tylko mapa witryny, bez żadnego linku z menu czy treści.

Jak to naprawić

Najpierw oceń, czy ta podstrona w ogóle powinna być w Google. Strony techniczne i archiwa lepiej wyłączyć z indeksu i usunąć z mapy witryny. Ważne podstrony rozbuduj tak, żeby odpowiadały na konkretne pytanie lepiej niż strony, które już są w wynikach: dodaj zakres, ceny, parametry, zdjęcia z opisem, odpowiedzi na częste pytania. Podobne podstrony połącz w jedną i ustaw przekierowanie 301. Na koniec dodaj linki z mocniejszych podstron, na przykład z kategorii i strony głównej, i dopiero wtedy poproś o ponowne zindeksowanie.

Nie zgłaszaj tego samego adresu co kilka dni bez zmian w treści. Jeśli Google ocenił stronę jako zbyt słabą, kolejne zgłoszenie da ten sam wynik. Rozbudową treści zajmujemy się przy copywritingu SEO.

Status „Strona wykryta, ale nie zindeksowana” oznacza, że Google zna adres, na przykład z mapy witryny lub linku, ale jeszcze go nie pobrał. Google odkłada skanowanie, gdy uważa, że serwer jest przeciążony, albo gdy strona ma tak dużo adresów, że nie opłaca mu się pobierać ich wszystkich naraz. Przy małej stronie i kilku nowych podstronach zwykle wystarczy poczekać.

Problem pojawia się, gdy w tym statusie są setki lub tysiące adresów. To typowa sytuacja w sklepach, które generują osobne adresy dla każdej kombinacji filtrów, sortowania i stron paginacji, oraz w serwisach z automatycznie tworzonymi podstronami. Google widzi ogromną liczbę adresów o podobnej treści i ogranicza zasoby, które przeznacza na skanowanie strony. Na tym tracą także ważne kategorie i produkty.

Jak to naprawić

Sprawdź w statystykach indeksowania w Search Console czas odpowiedzi serwera i liczbę błędów. Wolny hosting, częste błędy 5xx i przekroczone limity to sygnał dla Google, żeby zwolnić. Następnie ogranicz zbędne adresy: zablokuj w robots.txt parametry sortowania i filtrów, które nie mają wartości w wynikach, usuń je z linków wewnętrznych i z mapy witryny. Ważne podstrony podlinkuj z menu, kategorii i treści, żeby Google widział, że mają znaczenie. Szybkość serwera i strony sprawdzisz w naszym teście szybkości strony.

Nie każda podstrona powinna być w Google. Indeks to nie magazyn, do którego warto wrzucić wszystko, co ma adres URL. Strony bez wartości dla osoby szukającej w Google rozpraszają uwagę wyszukiwarki i sprawiają, że ważne kategorie, oferty i artykuły są skanowane rzadziej. Mniejsza liczba dobrych adresów w indeksie zwykle daje więcej niż duża liczba słabych.

Wyłączenia z indeksu warto rozważyć dla: koszyka, kasy i konta klienta, wyników wyszukiwarki wewnętrznej, kombinacji filtrów, których nikt nie wpisuje w Google, stron sortowania, archiwów dat i autorów na małych blogach, stron tagów z jednym wpisem, stron podziękowań po wysłaniu formularza oraz wersji do druku. Do tego dochodzą strony testowe i środowiska deweloperskie, które powinny być zabezpieczone hasłem, a nie tylko tagiem noindex.

Ważna jest kolejność działań. Tag noindex działa tylko wtedy, gdy Googlebot może pobrać stronę, więc nie blokuj tej samej strony jednocześnie w robots.txt. Google nie obsługuje też reguły noindex wpisanej w pliku robots.txt. Jeśli chcesz szybko ukryć adres z wyników, w Search Console jest narzędzie „Usunięcia”, ale działa ono tymczasowo, przez około pół roku. Trwałe usunięcie wymaga noindex, kodu 404 lub 410 albo przekierowania.

W sklepie internetowym indeksacja strony to zwykle najbardziej zaniedbany obszar SEO. Sklep potrafi mieć kilkaset produktów i kilkadziesiąt tysięcy adresów, bo każda kombinacja filtrów, sortowania i paginacji tworzy nowy URL. W raporcie Search Console widać to jako ogromną liczbę stron wykrytych lub duplikatów, a jednocześnie część kategorii i produktów w ogóle nie trafia do Google.

Porządek zaczynamy od ustalenia, które filtry mają własną wartość w wyszukiwarce, na przykład kolor lub marka w połączeniu z kategorią, i te zostawiamy jako osobne podstrony z własną treścią. Pozostałe kombinacje dostają tag kanoniczny do kategorii, a parametry sortowania i widoku wyłączamy ze skanowania. Warianty produktu, które różnią się tylko rozmiarem, zwykle lepiej trzymać pod jednym adresem.

Osobny temat to produkty niedostępne i wycofane. Strona, która znika bez przekierowania, zamienia się w błąd 404, a link do niej z innych stron przestaje pracować. Produkt chwilowo niedostępny zostawiamy w indeksie z informacją o dostępności, a wycofany na stałe przekierowujemy na następcę lub kategorię. Pełny przegląd sklepu przed startem SEO opisujemy przy audycie SEO sklepu, a samą usługę na stronie pozycjonowanie sklepów internetowych.

• filtry z wartością w Google jako osobne podstrony
• kanoniczne dla pozostałych kombinacji filtrów
• parametry sortowania i widoku poza skanowaniem
• przekierowania 301 dla produktów wycofanych na stałe

Nowa strona na nowej domenie startuje bez historii i bez linków z innych stron, więc Google odwiedza ją rzadko. Tu dodanie strony do Google przez Search Console i mapę witryny jest szczególnie ważne, ale nie wystarczy samo w sobie. Pomagają linki z wizytówki Google, profili firmy w serwisach branżowych i pierwsze publikacje na portalach, bo dają Googlebotowi drogę do strony z miejsc, które już regularnie odwiedza.

Inaczej wygląda indeksacja po zmianie domeny, platformy lub struktury adresów. Tu najważniejsze są przekierowania 301 ze starych adresów na nowe, jeden do jednego, a nie wszystkie na stronę główną. W Search Console dodajesz nową domenę jako osobną usługę, a przy zmianie domeny korzystasz z narzędzia „Zmiana adresu”. Przez pierwsze tygodnie warto codziennie zaglądać do raportu indeksowania, bo błędy w przekierowaniach wychodzą tam najszybciej.

Jeśli po przebudowie strony ruch z Google spadł, a w raporcie rośnie liczba stron z błędem 404 lub z przekierowaniem, warto sprawdzić mapę przekierowań w ramach audytu SEO. Opiekę techniczną nad stroną po wdrożeniu opisujemy przy opiece nad stroną, a strony od początku przygotowane pod indeksację budujemy w ramach tworzenia stron internetowych.