Baner cookies to okno, w którym użytkownik decyduje, na jakie pliki cookies i skrypty się zgadza. Za banerem stoi zwykle CMP, czyli platforma do zarządzania zgodami (ang. consent management platform). CMP wyświetla baner, zapisuje decyzję, przechowuje jej historię i przekazuje ją dalej, między innymi do Google Consent Mode. Same zasady działania baneru i jego teksty to jednak decyzje po Twojej stronie.

CMP cookies: czym różni się od Consent Mode?

Częsty błąd to traktowanie tych dwóch rzeczy jak jednego narzędzia. CMP do cookies jest interfejsem dla człowieka: pokazuje kategorie, przyciski i link do polityki. Consent Mode jest interfejsem dla tagów: zamienia kliknięcie w baner na wartości „granted” albo „denied” dla czterech parametrów. Baner bez Consent Mode zbiera decyzje, z których Google nic nie wie. Consent Mode bez baneru nie ma skąd wziąć decyzji, więc wszystko zostaje w stanie domyślnym.

Dlaczego CMP z certyfikacją Google?

Google prowadzi program partnerski dla dostawców CMP. Certyfikowane platformy mają gotową integrację z Consent Mode v2, co skraca konfigurację i zmniejsza ryzyko błędów. Dla wydawców korzystających z AdSense, Google Ad Managera lub AdMob certyfikowana CMP zgodna z IAB TCF jest wymogiem przy ruchu z EOG i Wielkiej Brytanii. Dla reklamodawców to zalecenie, ale w praktyce najprostsza droga do poprawnego wdrożenia.

Do certyfikowanych platform należą między innymi Cookiebot, Usercentrics, CookieYes, OneTrust, Didomi i consentmanager. Wybór zależy od platformy strony, liczby domen i języków, budżetu na abonament i tego, czy potrzebujesz automatycznego skanowania cookies. Na WordPressie część z nich działa jako wtyczka, w sklepach jako moduł albo skrypt w GTM. Aktualną listę partnerów sprawdzamy w dokumentacji Google przed każdym wdrożeniem, bo bywa zmieniana.

• certyfikacja Google i gotowa integracja z Consent Mode v2
• obsługa języków i domen, które masz na stronie
• skanowanie i kategoryzacja cookies
• zapis historii zgód i łatwa zmiana decyzji przez użytkownika

Zgoda na cookies na stronie zaczyna się od pierwszej warstwy baneru, którą widzi każdy odwiedzający. Technicznie ustawiamy w niej przyciski akceptacji i odrzucenia, link do ustawień szczegółowych i link do polityki cookies. W drugiej warstwie są kategorie, na przykład niezbędne, analityczne, marketingowe i funkcjonalne, z opisem, które narzędzia do nich należą.

Wygląd baneru dopasowujemy do strony, ale nie projektujemy go tak, żeby wymuszał akceptację. Google w swoich zasadach dotyczących zgody użytkowników z UE oczekuje jasnej informacji i realnego wyboru, a urzędy ochrony danych w Europie zwracają uwagę na przyciski o różnej widoczności i zaznaczone z góry pola. Ostateczną treść i układ baneru zatwierdzasz z prawnikiem, a my wdrażamy je w CMP.

Ważne jest też miejsce, w którym użytkownik może wrócić do swojej decyzji. Zostawiamy stały link lub ikonę ustawień cookies, zwykle w stopce, i sprawdzamy, czy zmiana decyzji od razu zmienia zachowanie tagów. To jeden z trzech scenariuszy, które testujemy przy każdym wdrożeniu.

Wdrożenie consent mode w Google Tag Manager polega na dwóch krokach: ustawieniu domyślnego stanu zgody, zanim uruchomi się jakikolwiek tag, i aktualizacji tego stanu, gdy użytkownik kliknie w baner. Certyfikowane CMP mają w galerii szablonów GTM gotowe tagi, które robią oba kroki, ale trzeba je poprawnie skonfigurować i ustawić w odpowiedniej kolejności.

Domyślny stan zgody

Tag CMP z domyślnym stanem zgody uruchamiamy na regule inicjowania zgody, która działa przed wszystkimi innymi tagami. Dla odwiedzających z EOG ustawiamy wartości „denied” dla czterech parametrów. Jeśli strona ma ruch z innych krajów, możemy ustawić osobne wartości dla regionów, ale to decyzja, którą podejmujesz z prawnikiem. Dodajemy też krótki czas oczekiwania na CMP (wait_for_update), żeby tag Google nie wysłał danych, zanim baner się wczyta.

Aktualizacja po decyzji

Po kliknięciu w baner CMP wysyła aktualizację zgody. Tag Google odczytuje ją bez przeładowania strony, a tagi innych firm, które nie znają Consent Mode, uruchamiamy regułami opartymi na zgodzie z danej kategorii. W GTM włączamy przegląd zgód w ustawieniach kontenera, żeby przy każdym tagu było widać, jakich zgód wymaga.

Opcje dodatkowe w trybie zaawansowanym

W trybie zaawansowanym do dyspozycji są dwie opcje. Pierwsza to redakcja danych reklamowych (ads_data_redaction), która przy braku zgody reklamowej usuwa z zapytań identyfikatory kliknięć. Druga to przekazywanie parametrów w adresach URL (url_passthrough), które pozwala zachować informację o kliknięciu w reklamę bez cookies. Czy je włączyć, ustalamy z Tobą, bo wpływają na to, jakie informacje trafiają do Google.

Jeśli strona ma tag Google wpisany bezpośrednio w kod, a nie przez GTM, Consent Mode też da się wdrożyć, ale kod domyślnego stanu zgody musi stać w źródle strony przed tagiem Google. Zwykle w takiej sytuacji proponujemy przeniesienie tagów do GTM, bo później każda zmiana jest prostsza i nie wymaga programisty.

Modelowanie konwersji to szacowanie przez Google części konwersji i zachowań osób, które nie zgodziły się na cookies, na podstawie podobnych osób, które się zgodziły. Dane modelowane nie są wymyślane: algorytm patrzy na sygnały bez cookies wysłane w trybie zaawansowanym i na zachowanie użytkowników ze zgodą, a potem dopisuje szacunek do raportów.

W GA4 działa modelowanie behawioralne. Według dokumentacji Google usługa musi przez co najmniej 7 dni zbierać co najmniej 1000 zdarzeń dziennie od osób z odmową zgody analitycznej i mieć co najmniej 1000 użytkowników dziennie ze zgodą przez minimum 7 z ostatnich 28 dni. Dopiero wtedy w ustawieniach tożsamości raportowania wybór trybu mieszanego pokazuje dane uzupełnione modelem. Mniejsze strony często tych progów nie osiągają i wtedy tryb zaawansowany daje mniej, niż się wydaje.

W Google Ads modelowanie konwersji działa w obu trybach, ale w zaawansowanym opiera się na sygnałach z Twojej strony, a nie na ogólnym modelu. Również tu Google wymaga odpowiedniej skali ruchu z reklam w danym kraju. Progi i zasady mogą się zmieniać, dlatego przed wyborem trybu sprawdzamy aktualną dokumentację i realny ruch na stronie.

• dane modelowane w GA4 widać tylko przy mieszanej tożsamości raportowania
• modelowanie wymaga trybu zaawansowanego i odpowiedniej skali ruchu
• w Google Ads modelowane konwersje są wliczone w kolumnę konwersji
• przy małym ruchu ważniejszy jest dobry baner niż wybór trybu

Większość problemów, które widzimy na stronach, nie wynika z braku baneru, tylko z tego, że baner i tagi nie rozmawiają ze sobą. Strona wygląda poprawnie, a dane trafiają do Google wcześniej, niż powinny, albo nie trafiają wcale. Poniżej błędy, które sprawdzamy przy każdym wdrożeniu i przy przeglądzie cudzych konfiguracji.

• brak domyślnego stanu zgody albo ustawienie go za późno, po pierwszym tagu
• tylko dwa parametry z pierwszej wersji, bez ad_user_data i ad_personalization
• tag Google wklejony w kodzie strony i drugi raz w GTM, przez co dane się dublują
• baner zapisuje decyzję, ale nie wysyła aktualizacji do Consent Mode
• piksele i skrypty innych firm uruchamiane przed zgodą
• zmiana decyzji działa dopiero po przeładowaniu strony
• różne ustawienia na wersjach językowych lub subdomenach
• brak testów po aktualizacji motywu, wtyczek albo CMP

Osobny problem to oczekiwania. Po wdrożeniu baneru ruch w GA4 spada i część osób uznaje, że coś się zepsuło. Zanim cokolwiek zmienimy, porównujemy dane przed i po oraz sprawdzamy odsetek zgód w CMP. Jeśli odmów jest bardzo dużo, zwykle przyczyną jest układ lub teksty baneru, a nie technika, i wtedy omawiamy z Tobą możliwe zmiany, które musi zaakceptować Twój prawnik.

Sposób wdrożenia zależy od tego, na czym działa strona. Na WordPressie i WooCommerce certyfikowane CMP mają wtyczki, które dodają baner i domyślny stan zgody, a resztę konfigurujemy w GTM. Na PrestaShop zwykle korzystamy z modułu CMP albo wstawiamy jego skrypt przez GTM. W sklepach na platformach abonamentowych, takich jak Shoper, część ustawień zgód jest w panelu sklepu i trzeba sprawdzić, czy nie koliduje z tagami dodanymi ręcznie.

Consent Mode dotyczy tagów Google, ale strona prawie zawsze ma też inne skrypty. Piksel Meta nie korzysta z Google Consent Mode, więc CMP musi go blokować do chwili zgody marketingowej albo przekazać mu decyzję osobno. Microsoft Ads ma własny tryb zgody w tagu UET, który ustawiamy na tej samej zasadzie co w Google. Czaty, mapy, osadzone filmy i narzędzia do nagrywania sesji przypisujemy do właściwych kategorii, żeby nie zapisywały cookies bez zgody.

Jeśli strona korzysta z tagowania po stronie serwera, sygnały zgody muszą dotrzeć także do kontenera serwerowego. Taki zakres wyceniamy osobno, bo wymaga dodatkowych testów. Gdy przy okazji wdrożenia trzeba poprawić coś na stronie, na przykład usunąć stare skrypty z motywu, możemy to zrobić w ramach opieki nad stroną, a szerszy przegląd techniczny i SEO robimy w ramach audytu SEO.

Consent mode nie jest obowiązkiem wynikającym wprost z ustawy, tylko wymogiem Google. Od marca 2024 roku, w związku z aktem o rynkach cyfrowych (DMA), Google wymaga przekazywania sygnałów zgody dla użytkowników z Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jeśli chcesz korzystać z personalizacji reklam, remarketingu i pełnego pomiaru konwersji. Bez tego Google Ads ogranicza te funkcje, nawet jeśli strona ma baner.

Nie udzielamy porad prawnych. Treść polityki prywatności i polityki cookies, podstawę prawną przetwarzania danych, teksty baneru, kategorie zgód i decyzję o trybie podstawowym lub zaawansowanym ustalasz ze swoim prawnikiem lub inspektorem ochrony danych. Naszą rolą jest technika: wdrażamy to, co zostało zatwierdzone, i pokazujemy w testach, że tagi zachowują się zgodnie z tymi ustaleniami.

W praktyce wygląda to tak, że przed konfiguracją dostajesz od nas listę narzędzi na stronie z proponowanymi kategoriami. Tę listę przekazujesz prawnikowi, a on uzupełnia lub poprawia teksty i zasady. Dopiero potem ustawiamy baner. Dzięki temu dokumenty prawne i faktyczne działanie strony się nie rozjeżdżają.